Rías altasNo parece este el lugar adecuado para  cantar las  excelencias del cantábrico gallego. De buena gana nos extenderíamos sobre ese mar que llegó a definir el fin de la tierra como mirando desde el final de lo conocido hasta  el vértigo de lo desconocido; sobre esa costa, testigo de tantas olas y tanta tierra cincelada a golpe de mar; sobre ese prodigio geológico de la Playa de las catedrales; sobre ese colorido atemperado por las nubes; sobre ese clima que incita a lo íntimo por encima de lo extrovertido; por  un aire en el que la humedad es aroma y no agobio… Y no solo por el hecho de ser este más lugar para nuestra música coral, sino porque quien esto escribe es un confeso adicto al norte y no sería equitativo con cuantos  guardan preferente afecto al Mediterráneo o al sur en general.

Catedrales

Así que, después de haber pasado unos días disfrutando de ese norte gallego nos parece que le debíamos un pequeño homenaje al menos mediante una cita de una de las canciones que más veces cantamos en versión del antiguo director del Coro de la Comunidad de Madrid, Miguel Groba (adjuntamos unas traducciones parciales para comprender mejor esta canción en la que el gallo es un pillastre que ronda a la chica que quiere casarse aunque no tenga ropa)  :

Eu quería me casare.                                  Quería casarme.
Miña nai non teño roupa.                Madre mía, no tengo ropa
Eu quería me casare.
Miña nai non teño roupa
Casa miña filla casa                         Cásate, hija mía, cásate
que una perna tapa a outra             que una pierna tapa a la otra
Casa miña filla casa
Unha perna tapa outra.
Ai la le lo ai la le lo.

Para vir a xunta min,                       Para vivir junto a mí
para vir axunta min,
Vai lavar a cara
Vai lavar a cara,
vai lavar a cara, galopín                   Ve a lavarte la  cara, pillastre.

O voso galo comadre                                   A vuestro gallo, comadre
téñeno mal enseñado.                     lo tienen mal enseñado.
Vai cantar todas as noites               Todas las noches canta
enriba do meu tellado,                     encima de mi tejado.
Vai cantar todas as noites
ienriba do meu tellado.
Ai la le lo ai la le lo.

Para vir a xunta min,
para vir axunta min,
Vai lavar a cara
Vai lavar a cara,
vai lavar a cara, galopín

Tua mai e mais a miña,                   Tu madre y  la mía
quedan no río berrando                   quedan gritando en el río
por culpa dunha galiña                    por culpa de una gallina
que ten amores co galo                   que tiene amores con un gallo.
que ten amores co galo.
Ai la le lo ai la le lo

Para vir a xunta min,
para vir axunta min,
Vai lavar a cara
Vai lavar a cara,
vai lavar a cara, galopín.

 

(Ver http://algunospoemas.wordpress.com/2009/02/11/eu-queriame-casare/)

Por no quedarnos solo con la más conocida,  hay en http://www.ogalego.eu/exercicios_de_lingua/exercicios/pasatempos/cantigas.htmmuchas letras de canciones gallegas, alguna de las cuales conocemos bien por haberlas cantado tanto en conciertos (sobre todo en los comienzos del coro) como en nuestros ratos de expansión y viajes (discúlpesenos no dejar aquí las traducciones para no alargar demasiado la entrada):

Ondiñas veñen,
ondiñas veñen,
ondiñas veñen e van.
Non te vaias rianxeira, (non te embarques rianxeira)
que te vas a marear.

A Virxe de Guadalupe
cando vai pola ribeira, BIS
descalciña pola area,
parece unha rianxeira. BIS

Ondiñas veñen

A Virxe de Guadalupe
cando vai para Rianxo, (cando veu para Rianxo)
a barquiña que a leva (a barquiña que a trouxo)
era de pau de laranxo.

Ondiñas veñen…

A Virxe de Guadalupe
quen a fixo moreniña BIS (quen te puxo moreniña)
foi un raíño de sol
que entrou pola ventaniña BIS

Ondiñas veñen…

NA BEIRA DO MAR

Ollos verdes son traidores, BIS
azules son mentireiros,
os negros e acastañados
son firmes e verdadeiros. BIS

Na beira, na beira, na beira do mar
hai unha lanchiña pra ir a navegar BIS

Hoxe vinte pasar a ría BIS
cuns zoquiños de madeira,
ías tan remangadiña
ó pasar pola ribeira BIS

Na beira, na beira, na beira do mar
hai unha lanchiña pra ir a navegar BIS

Cinco sentidos che temos, BIS
os cinco necesitamos
pero os cinco perdemos
en canto nos namoramos

Na beira, na beira, na beira do mar
hai unha lanchiña pra ir a navegar BIS

UNHA NOITE NO MUÍÑO

Unha noite no muíño, unha noite non é nada
unha semaniña enteira, esa si que é muiñada.

Deus cho pague churrusqueira,
téñocho que agradecer,
cando vou ao teu muíño
sempre me deixas moer. BIS
Deus cho pague churrusqueira

Túa nai por me casar, teu pai por me dar o dote
armaron unha porfía, rompéronlle os pés ó pote

 

SE CHOVE

Aí vén o vento do mare,
aí vén o vento mareiro,
aí vén o meu queridiño
vestido de mariñeiro.

Se chove, deixa chovere,
se orballa, deixa orballare,
por máis que chove e vente
de non me hei de apartare.

Pasei pola ponte abaixo,
vin saltar unha sardiña,
mariñeiros, ide ao mare
e botádelle a traíña!

Se chove, deixa chovere, …

Indo polo mar abaixo
perdín a miña navalla,
rema mariñeiro, rema,
que alá no mar me quedaba.

Se chove, deixa chovere, …

O que navega de noite
ha tropezar nos penedos,
eu que ando polo día
tropezo nos teus enredos.

 

Pues, eso. Sin quitar mérito ninguno ningún otro lugar de España ni a ninguna otra música, quede aquí nuestra humilde cita junto con nuestro sencillo homenaje a Galicia.

Anuncios